جنگ درپيوست . امير اباجى و قرب هزار سوار آهن‌پوش با مباركشاه مقابل شدند . از طرفين مرد بسيار زخم خوردند . و مباركشاه حرب مىكرد و پس مىرفت . [ 698 ] تا به درهء كروخ درآمد و تا از هرات هژده فرسنگ دور شد ، در هيچ موضع مقام نكرد . روز ديگر مغولى جله نام را پيش شاهزاده يسور و بكتوت فرستاد كه شهر هرات را بتاختم . چون تاژيك بسيار بود پيشتر نرفتم . شاهزاده يسور سلطان نامى را - كه از خويشاوندان او بود - با ده هزار سوار نامزد گردانيد تا هرات را محاصره كنند و آب از مزروعات بيندازند . سلطان [ 699 ] و بكتوت از لشكرگاه يسور بيرون آمدند و به هفت روز به هرات رسيد [ ند ] . 125 . حرب ملك با سلطان و بكتوت سلطان و بكتوت با سپاه آراسته روز جمعه خامس ربيع الاول به اسم تاخت از جوانب شهر هرات درآمدند . ملك غياث الدين بفرمود كه سپاه او از سوار و پياده همه روى به كارزار آرند . [ 700 ] از آن جانب بكتوت بانگ بر جيش خويش زد و گفت : بر مبارزان غورى و دليران هروى حمله آريد . سپاه او بيكبار بر شطوط كار تبار آمدند و حرب درپيوست . [ 701 ] روز ديگر بكتوت شيخ الاسلام خواجه ابو احمد را به خدمت ملك غياث الدين فرستاد و گفت كه قرب بيست سال مىشود كه من در اين ديار متوطنم . هرگز در اين مدت از من زحمتى و نكبتى به مردم نرسيد . امروز مصلحت ملك اسلام در آن است كه جماعتى را كه سپاه او از بادغيس آورده‌اند ، بيرون فرستند تا خاطر شاهزاده [ يسور ] از گرد آزار پاك گردد و من نيز به دلخوشى رهين منّت ملك باشم ؛ و الّا كه در اين ملتمس قيل و قالى خواهد رفت . ملك اسلام از شنودن آن كلام از بكتوت در غضب رفت [ 702 ] و سخنهاء زهرآلود در جواب بكتوت بر لفظ مبارك ملك اسلام رفت . چون آن اجوبه به بكتوت رسيد ، به غايت دردمند و اندوهگين شد . روز ديگر كه سابع ربيع الاول بود ، از اول بامداد بكتوت و سلطان و دلقك و مباركشاه بوجاى ، همه بر آن عزم كه امروز از خون كوه و هامون شهر هرات را چون جيحون و سيحون گردانند ، از طرف دروازهء فيروزآباد و جانب دروازهء خوش درآمدند . [ 703 ] مباركشاه با دو هزار و هفصد سوار بر سر پل ريگينه صف بركشيد ، و سلطان با سه هزار مرد جنگى بر سر پل در قراه رايت برافراخت و بكتوت ، با پنج هزار سوار خراسانى ، از يمين و يسار شهر حمله آورد . ملك غياث الدين سلاح نبرد بر تن خود راست كرد و با رايات همايون از شهر بيرون